Schrijfster, filmmaker, dichter, kunstenares én hardloopster

Marion Bloem (Enschede, 1952) publiceerde al op jonge leeftijd enkele kinderboeken. Met de bestseller ‘Geen gewoon Indisch meisje’ (1983) vestigde zij haar naam in de literaire wereld.

In hetzelfde jaar trok haar documentaire ‘Het land van mijn ouders’ wekenlang volle bioscoopzalen. Marion woont samen met arts/schrijver Ivan Wolffers en hun zoon Kaja (1973). Begin dit jaar verscheen haar nieuwe roman ‘Meer dan mannelijk’, een intens verhaal over lust, verlangen, oneindige liefde en de vernietigende kracht daarvan.

1. Wanneer bent u gaan lopen?
Als meisje sportte ik erg veel. Turnen, judo, zwemmen, fietsen, badminton. Op de middelbare school moest ik af en toe invallen in het atletiekteam en zonder ooit getraind te hebben deed ik mee aan de estafette rennen, hoogspringen, verspringen en langeafstandloop. Maar als volwassen vrouw bleef alleen tennis over als regelmatige vorm van beweging en ik haatte die afhankelijkheid van andere mensen daarbij. Mijn man rende altijd zijn hele leven elke ochtend en begon op me in te praten dat rennen echt iets voor mij was. Zeven jaar geleden ben ik schoorvoetend begonnen.

2. Wat vindt u het mooiste van lopen?
De aanmaak van endorfine. Ook helpt het mij in het schrijven. De zinnen komen tijdens het lopen naar mij toe. Maar ook is het een heel plezierige manier om elke dag in het bos te zijn, om buiten te komen.

3. Op welke loopprestatie bent u het meest trots?
Ik denk niet in prestaties, maar ben wel trots dat ik door weer en wind ben gaan rennen. Ook in periodes van zware vorst en sneeuw in Nederland en ondanks de hoge temperatuur in Florida of op Bali, maar misschien koester ik wel het meest de keren dat ik in Manhattan langs de Hudson en in Central Park heb gerend.

4. Motivatietip: Hoe pept u zich op als u geen zin hebt?
Ik denk aan hoe goed ik me voel als ik zal thuiskomen. Als het me een keer erg zwaar valt om door te zetten vraag ik mijn man om samen met mij te rennen. De laatste tijd lopen we erg vaak samen, en dat is net zo fijn als in mijn eentje rennen omdat we elk ons eigen tempo lopen, maar toch tegelijk vertrekken en samen thuiskomen.

5. Wat is uw persoonlijke loopdoel voor 2011/2012?
Door omstandigheden ren ik nu al een paar maanden slechts vier keer per week 8 kilometer, en ik wil daar zes keer van maken, zoals het geweest is. Of vier keer 8 kilometer en de vijfde keer 12 kilometer. Dat zou ook goed zijn.

6. Heeft u één of meerdere looprituelen?
Nee. Alleen dat ik vooraf meestal even aan een hoge stang ga hangen, in verband met mijn rug. Ik doe niet aan oprekken en zo, en soms doe ik even yoga vooraf, als ik me stijf voel. Maar niet als ritueel. Het enige noodzakelijke ritueel is mijn renkleding en de schoenen aantrekken.

7. Waarom is hardlopen zo populair?
Voor mij is het omdat je dat in je eentje kunt doen en het een plezierige dosis endorfine oplevert. Maar die behoefte aan marathonlopen zal wel wijzen op competitiedrang, en het is geen kwalijke. Alleen niks voor mij.

8. Waar beleeft u het meeste plezier aan als u hardloopt?
Als ik oog in oog sta met wild. Het is twee keer voorgekomen dat herten ongeveer 50 meter bij mij vandaan even meeliepen. Dat vergeet je nooit meer. Ook heb ik een paar keer oog in oog gestaan met jonge hertjes. Die blik van ze, die blijft jarenlang hangen en de hoop dat het me weer overkomt. Daarom probeer ik de uren te vermijden dat er hordes mensen met sneeuwstokken door het bos marcheren, of dat trimclubjes het bos bevolken.

9. Hoe bereidt u zich voor op een wedstrijd?
Ik loop geen wedstrijden, maar loop uitsluitend in mijn eentje of met Ivan in de natuur.

10. Wat is uw favoriete loopevenement?
Mijn mooiste loopevenementen zijn die waarbij ik wild tegenkom, zie de vorige vraag. Ik hou van verandering. Ik doe niks liever dan rennen in mijn eigen bos, want ik loop de deur uit en ben er. Maar ik koester de keren dat ik elders op de wereld heb gerend en de omgeving al rennende moest verkennen. Niet verdwalen en toch in het rennen losgaan, dat is lastig, dus leuk als het lukt.

Meer dan mannelijk

Auteur: Marion BloemBestel online

De verteller van 'Meer dan mannelijk' raakt op jonge leeftijd gebiologeerd door de acht jaar oudere Etna. Zij is een Amsterdamse met Italiaanse ouders, en de vriendin van zijn neef. Etna doet de seksualiteit in hem ontwaken en ontpopt zich al direct als de liefde van zijn leven. Hij is totaal door haar geobsedeerd en geen van de vrouwen met wie hij in de loop van zijn leven de meest gepassioneerde affaires beleeft, kan zich met haar meten. Van Etna heeft hij het belang van erotiek geleerd. Ook in zijn carrière als acteur is hij de belichaming van seksualiteit.
Maar het noodlot slaat toe en zijn mannelijkheid komt onder druk te staan. De verteller wordt geconfronteerd met pijnlijke vragen: wat is de betekenis van een seksueel leven als het niet meer mogelijk is om van seks te genieten?

In 'Meer dan mannelijk' schrijft Marion Bloem op een wervelende manier over een man die ten onder dreigt te gaan aan zijn eigen begeerte. Het is Bloems krachtigste en tegelijk intiemste roman tot nu toe: een overdonderend verhaal over lust, het grote verlangen, oneindige liefde en de vernietigende kracht daarvan.