Geluksvogel

Eigenlijk is dit niet zo’n aardig begin van een nieuwe column, want je voelt je niet bepaald happy als je een aantal indrukwekkende gebeurtenissen van de laatste tijd de revue laat passeren:

• de bevende aarde die bijna alles vernietigend toeslaat op Haïti, met mogelijk 200.000 (!) slachtoffers
• of de al lang ingezette financiële crisis, de economische crisis en de sociaal- emotionele crisis die volgens mij nog heftiger zijn angels gaat wringen in ons bestaan
• of ‘Blue Monday’, de dag in januari dat de meeste mensen zich ‘down’ voelen. Een voor mij totaal onbekend fenomeen. Men praat over een gat waarin je belandt, na alle feestdagen, het geld is op, het is koud en guur weer en het voorjaar is nog lang niet in zicht
• of Nederland dat in ras tempo steeds vetter en depressiever wordt, en de top de komende jaren nog moet bereiken
• of het aantal gevallen van ‘oh, die heeft ADHD’ dat sterk toeneemt;
• of het feit dat steeds meer mensen zich down en depressief voelen, en inactief zijn en/of blijven;
• of de maatschappij die zich nog sneller, beter en hoger wil profileren;
• of het milieu dat écht in een enorme vaart naar de verdommenis gaat;
• of… ach, ren zo maar lekker door...

Inderdaad, dan ben je niet echt een geluksvogel of heb je het gevoel dat er een gelukkige ontwikkeling gaande is. Maar wat is geluk, en ieder huis heeft zijn kruis, toch?

Haïti is heel erg en heel pijnlijk voor alle slachtoffers en nabestaanden. Maar wordt het nu niet eens tijd om dat land eindelijk eens heel basaal op te bouwen? Te beginnen met fatsoenlijke huizen(bouw)? En te beseffen dat de crisis altijd nieuwe bronnen van inspiratie geeft, en juist ook nieuwe kansen en tijd voor bezinning? En dat ‘Blue Monday’ toch alsjeblieft geen Valentijnsdag gaat worden, dat nooit!

Mijn motto in deze is ‘het gaat er tenslotte niet om wat je hebt meegemaakt, maar wat je ermee doet’. Oftewel: ga naar de pijn, ga naar de weerstand, ga naar de figuurlijke vijand, luister hierna en omarm deze waarden. Hiervoor heb je moed en hulp van anderen nodig! Zo zul je zien dat muurtjes wegvallen, pijn afneemt en je vijand een vriend wordt. Uiteindelijk zou dit voor je kunnen betekenen dat als je in staat bent om je eigen leven in zijn totaliteit te omarmen, je een geluksvogel wordt, nee sterker nog: je het al bent!

Oftewel, heb aandacht (mindfulness) voor je eigen leven, heb aandacht voor de dingen die je doet! Voor jezelf, je familie, je medemens, de dieren en de natuur! En natuurlijk (ja hoor, eindelijk) voor de sport der sporten: hardlopen.

Hardlopen betekent veel voor mij. Hardlopen is een voorrecht. Niet de snelheid of de roem die het met zich mee kan brengen. Ook niet de competitie of het aanzien. Maar juist dat enorme innerlijke diepe gevoel van totale bevrediging in alle stilte. Het geeft mij kracht, energie, mentale en geestelijke voeding, nieuwe inzichten, inspiratie en creatieve momenten. Het maakt mij stabieler, geeft mij structuur en afleiding. Het geeft mij een leven waarin ik alle bovenstaande gebeurtenissen wat makkelijker (lees niet: met minder aandacht, integendeel) uit de schaduw in het zonlicht kan trekken. Een way of living en bovenal heerlijk buiten in de natuur, zoveel mogelijk zwevend en vliegend door dalen en over toppen, langs strand en zee.

‘Oh heerlijkheid Hardlopen, wat ben ik blij met jou.’ En wat ben ik een geluksvogel om dit te mogen ervaren en uit te mogen dragen aan zoveel mogelijk lopers.

Tot ziens, tot KOR!

John Aalbers