Na de Zevenheuvelenloop viel ik sportief gezien vijf weken stil. Ik liep nauwelijks hard en fietsen deed ik helemaal niet. Dat gebeurt zo af en toe en zo'n sportieve dip duurt meestal niet langer dan 4 of 5 weken. Natuurlijk schreeuwde mijn lijf  om sportieve prikkels. Maar meer nog dan dat schreeuwde mijn brein om boeken. Zonder sport kan ik mijn aandacht namelijk maar moeilijk bij een boek houden. Ik kan mij met een boek op de bank installeren, maar binnen tien minuten betrap ik  mezelf erop dat ik wat rondloop door het huis of mijn e-mail check. En omdat ik graag lees, loop ik graag hard en vice versa. Dus na de 'winterstop' van vijf weken besloot ik een 100 dagen sportrustenplan te starten.

Al na twee keer te hebben hardgelopen las ik met plezier een hoofdstuk achter elkaar. Ik kon mij verliezen in het verhaal zonder afgeleid te worden door mijn eigen springerige brein. Dat niet alleen lezers profijt kunnen hebben van hardlopen maar ook schrijvers blijkt uit enkele hardlopende schrijvers die hardlopen omarmen. De Japanse schrijver Haruki Murakami is daar een groot voorbeeld van.

Gouden combinatie

Van de boeken van Murakami zijn wereldwijd miljoenen exemplaren verkocht en naast schrijver laat hij zich graag voorstaan op zijn hardloopprestaties. Zijn persoonlijk beste tijd op de hele marathon is 3 uur 27 gelopen in New York. Wie zijn boek 'Waarover ik praat, als ik over hardlopen praat' heeft gelezen, nodig ik graag uit om onder deze blog een reactie te geven.

Dat lopen en lezen en schrijven een prikkelende combinatie kan zijn blijkt ook uit een mooi hardloopevenement in Haarlem. De Letterenloop op 3 juni a.s. is het ideale hardloopevenement voor lezende lopers, lopende lezers, lopende schrijvers en schrijvende lopers. Juni is nog ver, maar je hoeft niet zo lang te wachten met trainen en lezen.

De vraag of lopers meer lezen durf ik alleen niet te beantwoorden. Voor mij geldt zeker: als ik sport dan lees ik meer en verlies ik mij makkelijker in een goed boek. Hoe zit dat bij jou?

Groet,

Kiwi-Koen