De Benoordenhoutzaal in Den Haag is leeg. Het studeren is voorbij. Na tien jaar: Hogeschool van Amsterdam, TU Delft en het Stan Ackermans Institute heb ik nu definitief achter me gelaten. Eindelijk. Een grote glimlach op mijn gezicht. Nu heerlijk lunchen in de stad met mijn moeder, Sander en Maayke. We hebben het verdiend.

Zo dadelijk reis ik met Hanna (mijn moeder) mee naar Texel en dan doe ik snel mijn kostuum uit. Korte broek aan, blote voeten en snel naar de vloedlijn. Wat een stress heeft zich de afgelopen maanden opgehoopt in mijn lichaam. Allemaal voor deze apotheose. Maar goed, de komende weken heb ik lekker rust en tijd om te trainen voor Schotland. En het was het waard.

De officiële race vindt het weekend van 20 juni plaats. Zelf wil ik rond mijn verjaardag (20 augustus) door de Lairig Ghru lopen met de lokale hillrunner Alan Smith. Voor die tijd reis ik naar Aviemore af om te trainen en alvast te wennen aan de plaatselijke omstandigheden. Heel veel zin heb ik al.

Op de dag van mijn presentatie in Den Haag is de vuurtoren op Texel open gegaan. Ik vraag me af of dit invloed zal hebben op de momenten dat ik voor mijn rust op het eiland ben. Na het eten ga ik lekker buiten zitten om te schrijven en te denken. Vroeger was het rustig, kon ik mij concentreren en hoorde ik alleen de meeuwen en de wind. Nu schreeuwen Duitse kinderstemmen om hun vader en moeder: Vati, Mutti! Dat is nog eens wat anders dan luisteren naar Der Ring van Wagner.

Uitslapen en genieten van het vrije gevoel
De eerste dag van mijn nieuwe leven begint met uitslapen en genieten van het vrije gevoel. Ik ren de duinen in, het strand op en ben als een kind zo blij. Ik zie konijnen, meeuwen, zeehonden en toeristen. Gelukkig nogal een verschil met de professoren, ontwikkelaars en politici. Vooral als het gaat om de ontspannenheid en relaxedheid. Een belangrijke voorwaarde om lekker te lopen. ’s Avonds ga ik zelfs nog even kitesurfen op de Waddenzee. Dat is lang geleden, maar je verleert sommige dingen gelukkig nooit. Het gevoel blijft.

Die nacht spoken een aantal levenswijsheden door mijn kop: Luister naar je geest en lichaam, kijk om je heen. Gooi die stopwatch in de zee, dan komt het genieten vanzelf. Forceer je niet, bijt je niet stuk maar luister naar je hartslag en je adem. Met de blik op oneindig en je haren in de wind. Zo gaat het lekker: at the speed of life.

Mikel Knippenberg