Hoogleraar bestuurskunde

Wim Derksen (59) vervulde tal van functies bij de Rijksoverheid. Hij was onder meer directeur van het Ruimtelijk Planbureau (het huidige Planbureau voor de Leefomgeving). Op dit moment werkt hij als zelfstandig adviseur en is hij als hoogleraar bestuurskunde verbonden aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Wim noemt zichzelf ‘een in Den Haag verdwaalde wetenschapper die verslaafd is aan hardlopen’.

1. Waarom bent u gaan lopen?
Ik ben gaan trainen voor de marathon als alternatief voor de Elfstedentocht. Ik werd geïnspireerd door de eenmalige marathon in Den Haag die in 1998 werd gehouden. In 1999 ben ik begonnen met trainen en in 2000 liep ik mijn eerste marathon in Rotterdam. Sindsdien ben ik loopgek.

2. Wat is het mooiste van lopen?
Ik maak onderscheid tussen trainingen en wedstrijden. Tijdens het trainen krijg ik een vrij hoofd. Meestal schrijf ik artikelen hierna zo op. Ook los ik tijdens het hardlopen vaak complexe problemen op. Tijdens wedstrijden ervaar ik hardlopen anders. Dit kan tijdens een ultraloop of marathon zijn. Ik ervaar dan een soort film van indrukken die ik nooit meer vergeet. Het gaat hierbij om de intensiteit van de indrukken. Alle zintuigen staan open. Ik onthoud alle momenten van zo’n loop als een film van rond de drie uur. Recentelijk overkwam mij dit nog in Berlijn. Onvergetelijk is dat!

3. Op welke loopprestatie bent u het meest trots?
Ik ben niet trots op mijn loopprestaties. Je bent een gelukkig mens wanneer je niet geblesseerd raakt. Het menselijk lichaam is er niet voor gemaakt om zo lang te lopen. Het komt veel meer aan op doorzettingsvermogen. Prestaties zijn heel persoonlijk. Tijd is ook héél persoonlijk. Ik ben nooit trots, maar heb wel enorm genoten van het lopen. Als ik dan toch een loopprestatie moet noemen is dat het volbrengen van de Swiss Alpine Marathon in Davos of De Zestig van Texel. Allebei horen die lopen bij mijn favorieten.

4. Motivatietip: hoe pept u zich op als je geen zin hebt?
Ik heb altijd zin. Eigenlijk ben ik verslaafd aan de endorfine die vrijkomt tijdens het lopen. Ik merk dat aan mijn andere hobby (muziek maken, fagot spelen in orkesten). Als ik met een pistool op mijn hoofd zou worden gedwongen om te kiezen, zou ik voor de muziek kiezen. Maar studeren op de fagot kan ik eindeloos uitstellen, terwijl ik een training nooit oversla. Dat is het verschil van de verslaving. Mijn vrouw zegt ook dat ik plezieriger ben na het lopen. Dat geeft een extra motivatie.

5. Wat is uw persoonlijke loopdoel voor 2011/2012?
Dat vind ik ingewikkeld. De Swiss Alpine was een echt loopdoel. Ook de eerste Zestig van Texel was dat. Op dit moment heb ik nog geen loopdoel. Ik denk aan een marathon elke maand. Ook denk ik wel eens aan de Marathon Tiendaagse in Drenthe. Voorlopig zet ik voor volgend jaar in op Limburgs Zwaarste en Olne-Spa-Olne. Een ander doel is meer op snelheid te gaan trainen. Dat kan bijvoorbeeld door een halve marathon te gaan lopen. Zo kan ik het oplopen van mijn marathontijd misschien intomen…

6. Heeft u één of meerdere looprituelen?
Als ik ga trainen doe ik altijd een hartslagmeter om. Bij het naar buitengaan zet ik altijd mijn tijd aan. Ook klok ik altijd bepaalde passages. Zoals bijvoorbeeld de trap onderaan de duinen. Dat kennen we allemaal. Verder heb ik niet zoveel rituelen. Toch heb ik nog wel een vies wedstrijdritueel. Voor de wedstrijd drink ik namelijk een flesje Extran leeg. Daarna plas ik het flesje halfvol en gooi ik het over het hek.

7. Waarom is hardlopen zo populair?
Ik vind dit een moeilijke vraag. Je kunt zeggen dat de mens zoekt naar ontspanning in een drukke wereld. Toch ga ik zelf wél met de auto naar de sportschool. Het is eigenlijk heel paradoxaal. Hardlopen is voor mij een drukke manier om je van de dagelijkse drukte te ontspannen.

8. Hoe bereidt u zich voor op een wedstrijd?
Ik ben vrij neurotisch en wil alles van te voren plannen. Alles ligt klaar. Drankje, pleisters, broekje, sokken, shirt, vaseline en schoenen. Noem maar op. Dagen van tevoren moet ik al mijn zenuwen onderdrukken. Dat is niet onplezierig voor mezelf, wel voor mijn vrouw. Deze stress is eigenlijk de voorbereiding van het lichaam op weer een nieuwe aanslag. Ook eet ik van tevoren. Ik eet niet te veel. Maar één bord pasta extra. De ochtend voor de start eet ik vooral niet te veel. Twee goede boterhammen met jam. Dat is prima!

9. Waar beleeft u het meeste plezier aan als u hardloopt?
In de periode tussen de 40 en 120 minuten. Dan komt de endorfine los. Daarna wordt het minder. De laatste zeven kilometer van een marathon is het altijd maar de vraag hoe het afloopt. Als je in vorm bent zweef je altijd. Dan kun je je heerlijk laten gaan. Eigenlijk is dat het mooiste. Dan blijft het makkelijk lopen en gaan.

10. Wat is uw favoriete loopevenement?
Dat is op dit moment de Swiss Alpine marathon in Davos. Met 1.600 loopfanaten en 50 nationaliteiten is dit een van dé klassiekers in Europa. Af en toe droom in nog weleens van de Spartathlon in Griekenland. Maar we zullen wel zien of ik ooit tot zoiets in staat zal zijn.

Auteur: Wim DerksenBestel online

Wim Derksen is naast hoogleraar bestuurskunde óók loopgek. Hij traint minstens vijf maal per week en loopt duizenden kilometers per jaar. Inmiddels is hij verslaafd, zijn lichaam kan niet meer zonder. Volgens hem moet je leren om een marathon te lopen. Iedereen krijgt weleens blaren, bloedende tepels of maakt fouten tijdens het lopen.

In Loopgek beschrijft Wim Derksen aan de hand van persoonlijke verhalen hoe hij heeft leren marathonlopen. Het zijn openhartige beschouwingen waarin hij uitlegt hoe verslavend lopen is voor hem en wat de impact is op zijn gezin. Absoluut een aanrader voor elke hardloper.

Radio-interview over zijn boek bij Radio 1