De Amerikaanse country- en rockzanger Roy Kelton Orbison (1936-1988) was de eerste artiest die, in 1965, een platencontract tekende voor maar liefst één miljoen dollar. In ruil daarvoor moest hij dertig nummers en één album per jaar uitbrengen. De carrière van de man die met zijn galmende stem vol pathos wereldhits als ‘Pretty Woman’, ‘Crying’ en ‘Running Scared’ scoorde, gaat vanaf dat moment bergafwaarts. Dat komt wellicht door de al te grote druk van het contract, maar heeft ook zeker te maken met twee persoonlijke tragedies: in 1965 verongelukt zijn vrouw en drie jaar later komen twee van zijn drie zoons om bij een brand in zijn landhuis.

In de jaren tachtig tekent ‘The Big O’ voor een grote comeback. Een televisieshow met onder meer Tom Waits en Bruce Springsteen (meesterlijk beschreven in Dimitri Verhulsts ‘De Helaasheid der Dingen’), het lidmaatschap van de supergroep Traveling Wilburys en de postume hit ‘You Got It’ zijn enkele wapenfeiten. Hij heeft er nog een paar jaar van kunnen genieten totdat het noodlot opnieuw toeslaat. De man die het klassieke liedjespatroon van herhaalde coupletten en refrein (A, B, C, B, D, B) vernieuwde via teksten met steeds nieuwe coupletten, overlijdt op 6 december 1988 aan een hartaanval.