Ik geniet nog steeds na van de Zevenheuvelenloop. Hét hardloopevenement van Nijmegen waar ik en nog 26.000 mensen aan deelnamen. ‘In de drukte van de mensenmassa vind ik stilte. Het is druk in de trein en op het station.’ Enthousiaste mensen in sportkleding bereiden zich voor op deze 15 kilometer loop.

Als in een fuik stromen de mensen toe naar het startgebied. Vlak voor de start drommen de deelnemers dicht opeen in de vakken. De spanning bij de renners  loopt op. Dan klinkt het startschot. Daar gaan we…

“In de drukte van de mensenmassa vind ik stilte. Het is druk in de trein en op het station”

Ik neem mij voor te genieten vandaag, in een lekker tempo te lopen zonder  te presteren of mijzelf te blesseren. Een tweezijdig besluit. Deels sluit ik mij af van het tumult, maar ben ik ook gericht op de omgeving, rekening houdend met de andere lopers. Mijn eigen snelheid bepalend, maar me ook mee laten stromen met de versnellingen van andere lopers. Zonder mij af te sluiten van alles en iedereen, zonder nu geheel naar binnen gekeerd te zijn vind ik mijn rust bij mijzelf. Ik geniet van de zon en de lichtstralen die door de mist heen fijne strepen tussen de renners en de bomen aftekenen.

Gevoel
Het weer staat symbool voor hoe ik me voel, in contact met de buitenwereld. En stil in mezelf genietend, met aandacht voor alle signalen van mezelf en alles om mij heen. Ik bepaal wat ik daarvan binnen laat komen en wat ik wil negeren. Er valt een man schuin voor me tegen een hek. Hij struikelt over een rood-wit lint.  Ik zie hem vallen en loop naar hem toe. Een viertal lopers snelt ook op hem af. Hij krabbelt al weer overeind. Gaat het? ‘Ja, het gaat’. De man strompelt een paar meter vooruit. Een hulpverlener neemt de man van ons over en we kunnen verder. Gelukkig kan hij weer lopen.

Ik hoor halverwege iemand zijn loopmaatje motiveren/stimuleren om door te zetten. De ander heeft het moeilijk, maar gaat verder. Klappende en aanmoedigende mensen langs de kant. Een vriendin roept me na. Ik herken haar tussen de menigte en zwaai. Dit doet goed. Een oppepper. De prikkels om me heen geven me energie en ik heb contact met mijn omgeving. Ook met mezelf voel ik me verbonden. Kalm van binnen, een kleine glimlach van binnen en genietend van alles. Ik loop door. Het gaat als vanzelf. Geconcentreerd ademhalend. Het maakt me stiller. Opeens merk ik dat ik er bijna ben: ‘Voor je het weet is ‘t alweer afgelopen, dus nog even bewust om me heen zien en genieten van Nijmegen’,  zeg ik tot mezelf.

“Voor je het weet is ‘t alweer afgelopen, dus nog even bewust om me heen zien en genieten van Nijmegen”

Stilte
Inmiddels is het weer december. De tijd om wat stiller te worden. Te bezinnen en toch ook uitbundig te feesten en genieten van de sfeer. Van de feestelijke lichtjes en gezelligheid. Het is belangrijk om je deze maand ook wat terug te trekken maar wel aanwezig te zijn. De maand december is voor velen ook een stressvolle maand. De commercie wil ons doen geloven dat we pas écht een fijne tijd hebben met heel veel aankopen en eten. Laat je er niet gek door maken. Bepaal zelf hoe jij de laatste maand van het jaar wilt beleven. Hoe je het wilt vieren en wilt terugkijken op het afgelopen jaar. Je mag er van genieten én je hoeft je er niet in te verliezen.

Net als met hardlopen - als je van jezelf niets hoeft te presteren - kun je er van genieten. Dan doet het je goed, kun je in beweging komen en kalmte bij jezelf vinden. Je eigen motor laadt dan op en komt in een stationaire ronk. Je bent dan niet daar maar hier. Je hoeft niet mee te doen met iets wat je niet past. Meebewegend met de stroom van de drukte. Maar tegelijkertijd ook naar de stilte toe en richt je op wat voor jou écht belangrijk is. Een mooie tijd toegewenst! Geniet!

Nico van der Breggen is werkzaam als runningtherapeut, fysiotherapeut en psychosynthese therapeut in Amsterdam. Zie www.runningtherapieamsterdam.nl.