Zestig van Texel

zestig van texelLucky Luc wint Hoogmis van het Ultralopen

Afgelopen Paasmaandag was de Zestig van Texel. Naast de reguliere 60 kilometer liep een select groepje ultralopers ook 120 kilometer rond het Waddeneiland. Op het spel stond de Schoen van Knip. De winnaar van de Zestig mocht deze schoen als wisseltrofee voor twee jaar mee naar huis nemen. Luc Krotwaar, Marc Papanikitas en Olivier Jacques werden van te voren getipt als favorieten voor de Zestig. Jan-Albert Lantink was torenhoog favoriet voor de 120. Konden zij deze uitdaging op het bloedhete eiland van wijlen Jan Knippenberg aan? Lees het sfeerverslag van Mikel Knippenberg.

Een serene lenteochtend
Het is 04.35 uur in de ochtend wanneer Mark de Boer 24 mannen en 2 vrouwen de nacht in stuurt. Op het menu staat 120 kilometer. Tweemaal rond het waddeneiland Texel. Bizar detail is dat Lantink direct wegsprint en een gat slaat met de hoofdgroep. Ik wacht de lopers op bij de noordpunt van het eiland. Het is inmiddels 6.00 uur. De zon komt op boven het wad. De vogels worden wakker en de contouren van Vlieland worden zichtbaar. Een serene lente-ochtend. De dag belooft bloedheet te worden. De lopers zijn al anderhalf uur onderweg als ik de eerste stip aan de horizon waarneem. De eerste eenling op de steppe, vogelvrij en vastberaden. Dat moet Lantink zijn. Jawel.

Lantink

“Lonesome cowboy, lonesome cowboy,
You're a long long way from home”

Lantink loopt al ruim 20 minuten voor op de rest en blijkt op een schema te lopen van onder de 9 uur. Als dat maar goed gaat. De eerste vrouw is Sharon Gayter. Ik kom haar tegen nabij de Sluftervallei. Het veld is al behoorlijk uit elkaar geslagen. De lopers gaan nu op weg naar de Slufter om via het strand en de Dennen naar de Hors te gaan. Daarna wacht het keerpunt nabij het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ). De Hors is vandaag zéér zwaar. De droogte van de afgelopen weken heeft dit niet bevorderd. Een bijkomstigheid is dat het ook nog vloed begint te worden. Hierdoor is er een héél klein stukje hard zand aan de vloedlijn over. Wie daar loopt krijgt ook nog natte voeten en schoenen. Dat belooft wat voor de Zestig later op de dag. Lantink ontmoet ik weer als hij van de Hors komt. Nabij de twee Horsmeertjes. Ton Peters loopt een stukje met hem op. Hij zegt dat de Hors nog nooit zo zwaar is geweest. Lantink is arts van beroep en eet en drinkt in intervallen van 15 minuten. Vanwege de hitte wordt zijn verzorging geïntensiveerd naar een 10 minuten intervalschema. De presentatie die Lantink gaf gisteravond zit nog in mijn hoofd. Met name de beelden van de West Highland Way waren geweldig. Rennen naar het einde van de nacht. Een mooi avontuur net als vandaag. Tot ieders verbazing komt Lantink rond 09.00 uur aan bij het keerpunt. Nog slechts 60 kilometer (!) voor Jan. Verbazingwekkend. De locomotief uit Twente stoomt gewoon door.

Start

“Kijk om je heen en geniet. Het gaat niet alleen om de prestatie maar ook om het plezier in het lopen. Kijk niet op je klokje, kijk om je heen.”

Start van de Zestig
Ik blijf bij het keerpunt staan om de start van de Zestig mee te maken. Daar ontmoet ik vele bekenden. Bram Bakker is er ook. De rennende psychiater. Hij traint voor The Comrades in Zuid-Afrika. Ook ontmoet ik Jogger Jo, Mark de Boer, Martine Hofstede, Olivier Jacques, Luc Krotwaar (torenhoog favoriet), Marc Papanikitas, burgemeester Francine Giskes, Martien Baars, Running Rinus, Cees Goslinga, Henk de Vries en Björn Paree. De wereld is weer klein vandaag. Mijn moeder is ook bij de start. Rond 10.30 uur begint de startprocedure. Het woord is aan de burgemeester. Zij houdt een toespraak en legt de relatie tussen de ultralopers en Texel. Juist mijn vader wás de link. Ze weet het goed te verwoorden. ‘Lopen is geen sport maar een manier van reizen. Woorden van Johannes (Knip) de Loper. Kijk om je heen en geniet. Het gaat niet alleen om de prestatie maar ook om het plezier in het lopen. Juíst hier op Texel. Kijk niet op je klokje, kijk om je heen’, besluit de burgemeester. Om precies 10.35 uur valt het startschot en gaan ongeveer 350 loopfanaten op weg. Ik zie alleen maar lachende gezichten. Het is nu al verschrikkelijk warm. Ik besluit Luc Krotwaar te gaan volgen op zijn kruistocht rond het eiland. Dat blijkt zeker de eerste helft al een prestatie op zich vanwege alle strandslagen en onverharde gedeeltes. Hij vliegt.

Strand

Dansen tussen badgasten
Mijn eerste wachtpunt is Paal 12. Luc loopt hier op de eerste plaats en heeft 30 seconden voorsprong op Papanikitas en Pascal. We duiken via de Randweg het bos in. Het is lekker koel en stil. Af en toe duikt alleen een plukje fietsers op. Het zijn veelal Duitse toeristen die heerlijk genieten van Pasen op Texel. Ze hebben gelijk. Bij de afslag van het Paggapaadje heeft Luc nog 15 seconden over op Papanikitas. Nog 15 seconden later volgt Pascal van Norden. De situatie op het strand bij Paal 17 is identiek. Alledrie dansen zij tussen de badgasten door. Soms struikelend door kuilen en springend over spelende kinderen. Een prachtige strijd en een lust voor het oog. Bij de afslag voor polder De Nederlanden wacht ik ze op. Luc leidt nog steeds soeverein. Gevolgd door Pascal op ongeveer 1 minuut en Papanikitas die het verschrikkelijk zwaar heeft. Later hoor ik dat Papanikitas de man met de hamer al heel vroeg tegenkomt en uitstapt nabij de vuurtoren. Tussen de Slufter en de vuurtoren begint Pieter Mans aan een opmars.

Slufter

Bij de vuurtoren is het verschil tussen hem en Luc geslonken tot minder dan een minuut. Pascal loopt op de derde plek. Gevolgd door Olivier Jacques. Bij het marathonpunt bij polder het Noorden is het verschil héél klein. Minder dan 10 seconden. Luc heeft een dipje en is geïrriteerd. Heel lang blijft het verschil hetzelfde. De volgers zijn muisstil want hier gaat de wedstrijd beslist worden. Dan versnelt Luc en begint zijn voorsprong langzaam uit te bouwen. Nabij dit punt zal hardlopende psychiater Bram Bakker later uitstappen. Hij wilde zich niet forceren voor The Comrades. Het zij zo. C’est la vie.

Bram-Bakker

Het graf van de Tarahumara van de Lage Landen
Inmiddels loopt Luc verder uit: 10 seconden, 20 seconden, 30 seconden, 1 minuut. In de straten van Oosterend heeft Luc zijn cadans weer te pakken. De machine van weleer draait weer. De Witte Keniaan geeft weer gas en is in gedachten weer even op de steppen nabij Itten in Kenia. Nu definitief, althans zo lijkt het. Het is nu via de Waddendijk op naar Oudeschild. Volgens de laatste wedstrijdinformatie van Dick van der Weide ligt Luc tweeëneenhalve minuut voor. Op de wedstrijdklok staat 3:41 uur. Het is inmiddels kwart over twee en ik hoor dat Lantink juist finisht in 9:42 uur. De tweede tijd ooit na Dirk Westerduin (1997)! Zijn Ultra-Hoogmis op het tropische Paaseiland is wederom geslaagd.

“Lonesome cowboy, lonesome cowboy,
You've a long long way to roam”

Haven

Inmiddels loopt Luc langs de haven. Hier krijgt hij een enorme tik. Luc valt zelfs even stil. Het is ook enorm heet en de vislucht op de haven is penetrant. Misselijkmakend. Ook voor de volgers. Bij het einde van de haven bij het 55 kilometer punt hoor ik opeens gejuich achter ons. Pascal blijkt Luc te zijn genaderd tot op 1 minuut. Dat kan nog spannend worden. Op de één of andere manier herpakt Luc zich weer en draaft richting de Hogeberg. Langs de Schans en het graf van mijn vader. De nabijheid van dit stuk loophistorie heeft een heilzame werking op Luc. Hij vraagt waar mijn vader begraven ligt en ik wijs hem de richting van het graf van de Tarahumara van de Lage Landen. De Witte Keniaan knikt en zet nog één keer aan. Een ontroerend moment voor iedereen. Luc weet dat hij gaat winnen met nog 1 kilometer te gaan. Ik beloof hem een Skuumkoppe (lokaal bier) bij de finish als hij wint.

Finish

Zo geschiedt. Na 4:14:08 uur finisht Luc Krotwaar. Dé Schoen is voor hem. Hij verdient het. Lucky Luc. Vandaag is hij iedereen te snel af geweest. Zelfs zijn schaduw. 

de schoen van knip

Uitslagen:

120 km

Jan-Albert Lantink
9:43:02 uur

Sharon Gayter
12:24:03 uur

60 km

Luc Krotwaar
4:14:08 uur

Chantal van der Geest
5:33:39 uur

Luc-Krotwaar-Skuumkoppe

Tot in 2013!