De laatste Mohikaan

Het is druk in de Zuilenzaal van Felix Merites. Vrij vertaald betekend Felix Merites: ‘Gelukkig door verdiensten’. Het was de naam van een in 1777 opgericht genootschap en in 1788 opende het gelijknamige gebouw haar deuren aan de Keizersgracht in onze hoofdstad. Een inmiddels roemruchte plek met een mooie geschiedenis. Vanavond ontvouwt ‘De ontsluierde stad’ zich. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk door de presentatie van het boek van Lodewijk Asscher en figuurlijk door het zeer gedifferentieerde publiek. Iedereen lijkt er te zijn. Van burgemeester tot uitgever. Van politicus tot ondernemer en van journalist tot BN-er. Ze zijn er allemaal. Amsterdam is vanavond klein en eensgezind. Ontsluierd tot zijn essentie. Zo kan het ook.

Balans

Het verschil met de rust op Texel is er één van dag en

nacht. Natuur versus cultuur. Beide hebben elkaar hard

nodig. Balans. Net als de balans tussen geest en lichaam

die mooi is terug te vinden in het hardlopen. Hardlopen doe

ik het liefste in de natuur. Een aantal mooie landschapslopen op eigen bodem zijn de nog te organiseren Veluweloop, de klassieke JKM, Limburgs Zwaarste en natuurlijk de Zestig van Texel. Het gekke is dat de Schotse bergen mij het

meest aanspreken. Misschien ligt het deels aan het koele zuurstofrijke klimaat. Kenmerkend voor deze lange natuurlopen is de ontmoeting met de horizon. Daar gaat het misschien nog wel het meest om. De loper als stip aan de horizon. Onderdeel van een poëtische compositie. Sóms wordt hardlopen ook even cultuur. In boeken, films, documentaires, blogs en columns. Hardlopen is zelfs verworden tot commercie. Een hele industrie is ontstaan gericht op miljoenen hardlopers over de hele wereld. De Tarahumara’s uit Mexico moesten eens weten...

Ted Corbitt

Tijdens het schrijven van dit verhaal is het 01.00 uur Nederlandse tijd, zondagnacht 21 februari. Vijftien minuten vóór de start van de Olympische 1500 meter in Vancouver. Ik kruip zo voor de televisie en ga genieten van de metrische mijl. De Koningsafstand van het schaatsen. Het schaatsen waarin juist een klein land groot is geworden. Ik heb nog even de tijd om rond te snuffelen in het archief van mijn vader. Vooral de correspondentie met Ted Corbitt blijft mij fascineren. Corbitt was een van de grondleggers van de New York City Marathon. Toevalligerwijs passeert net ‘The Long Run’ van The Eagles op de radio. Toeval? Toeval bestaat niet. Corbitt zond hoogstpersoonlijk een manuscript van Don Shepherd’s boek ‘My run across The United States’ naar mijn vader in het voorjaar van 1987. Helaas net te laat om opgenomen te worden in de eerste uitgave van ‘De mens als duurloper’. Toch fijn om te weten dat het boek bestaat. Met illustraties van Shepherd zélf. Een mijnwerker die kon hardlopen en tekenen. En hoe...

De laatste Mohikaan

Inmiddels is het 01.15 uur en ik hoor de stem van Mart Smeets uit Vancouver. Mijn volgende bijdrage richt zich op de JKM in het Paasweekend. Het is de bedoeling dat de website maandag 15 maart online gaat. De organisatie verloopt goed en zojuist krijg ik te horen dat Neerlands laatste Mohikaan (Ron Teunisse red.) het startschot zal geven van de halve JKM. Toeval bestaat niet. Knip glimlacht...

Met tweehonderdduizend kilometer in de benen heeft Jan Knippenberg
(1947-1995) ruim vijf keer de aarde rondgelopen. Zijn persoonlijke ervaringen legt hij vast in het boek ‘De mens als duurloper’.

Boek: Jan Knippenberg - De mens als duurloper
(Prometheus, € 18,95).